เกมการแข่งขันเราสามารถกำหนดได้แต่ความรักเราไม่สามารถกำหนด

มีคนบอกว่าความรักก็คือเกมการแข่งขัน

ในเกมๆหนึ่งตะมีผู้เล่นสองฝ่ายและท้ายที่สุดแล้วของตอนจบ

จะต้องมีฝ่ายที่ได้ชัยชนะและแน่นอนว่าอีกฝ่ายจะต้องผู้แพ้

ถ้าความรักเป็นเหมือนเกมๆ หนึ่ง

“ฉันต้องเป็นฝ่ายแพ้แล้วต้องออกจากเกมนี้ไป”

และไม่มีทางกลับเข้ามาเล่นเกมนี้ได้ใหม่

ส่วนผู้เล่นอีกคนเค้าคือฝ่ายชนะชนะ

เขายังคงได้เล่นเกมนี้ต่อไป

และพร้อมที่จะรอหาผู้เล่นคนใหม่ๆ ที่จะเข้ามาร่วมฝ่าฟันอุปสรรคในเกมไปกับเขา

แต่ความรักสำหรับฉันไม่ใช่เกม

แล้วมันก็ไม่เหมือนกับเกมเลยสักนิด

เกมหมายถึงการเดิมพัน แต่ความรักไม่ใช่

และที่สำคัญในเกมทุกเกม

ก็จะมีบทสรุปที่ซื้อหาอ่านหรือคาดการณ์จากสิ่งแวดล้อมทั่วไปได้

แล้วอย่าก็คือถ้าเราอยากให้เกมนี้จบแบบไหนเราสามารถก็ทำได้

ซึ่งแต่ต่างจากความรักโดยสิ้นเชิง

ความรักไม่ใช่เกมการแข่งขันและไม่มีใครกำหนดได้ว่าบทสรุปของความรักจะเป็นอย่างไร

   บทสรุปของความรักก็มีอยู่สองแบบ

แบบที่หนึ่ง. . .มีความสุขและ สมหวัง

                                                      แบบที่สอง. . .ผิดหวังและเศร้าใจ

                                                        บทสรุปของความรักมันเป็นได้แค่สองแบบนี้จริงๆ

                                                  ตัวละครในเกมมันไม่ใช้เรื่องจริง

                                                        และตัวละครเหล่านั่นก็เป็นแค่สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเท่านั้น

                                               ตัวละครในเกมไม่มีชีวิต ไม่มีความรู้สึก

                                                     ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะมันก็ไม่รู้สึกอะไร. . .

                                                   และมันยังพร้อมที่จะกลับเข้ามาเล่นใหม่ได้ตลอดเวลา

                                                แต่ตัวเราเป็นสิ่งที่มีชีวิต มีความรู้สึก

                                           ถ้าฉันแพ้. ฉันเจ็บ. หรือฉันเสียใจ  ฉันร้องไห้ได้

 ถ้าเปรียบความรักเป็นเกมจริงๆ

คนเราทุกคนก็อยากจะกลับไปเริ่มเล่นใหม่

และไม่ต้องการให้ตอนจบ. . .มันไม่จบและเจ็บแบบนี้

ในชีวิตจริงเราทุกอาจคาดฉันหวังกับความรักมากเกินไป

และหวังว่าในเกมแห่งความรักของฉันจะต้องจบแบบมีความสุข

แต่สิ่งที่เราทุกคนลืมนึกไป ก็คือผู้เล่นอีกฝ่ายหนึ่ง

ไม่ได้หวังหรือคิดอะไรไปพร้อมๆ กับฉันด้วย

ในเกมนี้ เขาเลือกที่จะจบเกมของความรักเกมนี้โดยที่ไม่มีฉัน

และตัวฉันคงไม่จำเป็นจะต้องฝ่าอุปสรรคนานาชนิดในเกมอีกแล้ว

เพราะเขา . . . ไม่ต้องการ

ฉันต้องเป็นฝ่ายแพ้และต้องออกจากเกมของความรัก

ทั้งที่ใจยังอยากจะอยู่ และสู้ไปพร้อมกับเขาเหมือนที่เคยมีกันและกันตลอดมา

บทสรุปของความรักมีหลายแบบ และในแต่ละแบบที่เราจะเจอนั้นไม่ใช้เกมที่พอจบเกมถึงคุณจะแพ้หรือชนะก็สามารถเล่นใหม่ได้เสมอ ชีวิตจริงถ้าคุณแพ้คุณก็ต้องเป็นฝ่ายไปและไม่สามารถกลับมาเล่นเกมนี้ใหม่ได้