วันนึงที่เรามองไม่เห็นคัย เราก็มักจะมองเห็นคนคนหนึ่งอยู่เสมอ คนนั้นจะยิ้มให้เรายามที่เราท้อ ยามที่เราหมดกำลังใจ

ไม่เหลือคัย เชื่อมั้ยว่าชั้นไม่เคยทำดีได้อย่างที่เค้าทำให้ชั้นเลย ชั้นเป็นฝ่ายรับเสมอ โดยที่เค้าให้เราได้หมดทั้งใจ

 

บางครั้งเราก็ไม่กล้ารับในสิ่งที่เค้าหยิบยืนให้เราด้วยความจริงใจ

บางครั้งเรารู้สึกระอากับตัวเองที่ทำให้เค้าต้องเหนื่อยใจกับเรา

บางครั้งเราก็นึกถึงคำพูดของเค้าที่ทำให้เรายิ้ม และลุกขึ้นสู้ได้อีกครั้ง

บางครั้งเราก็นั่งร้องไห้กับตัวเองแต่หารู้ไม่ว่า มีคนที่เค้ากำลังร้องไห้ไปกับเราเมื่อเค้ารับรู้ปัญหาของเรา

บางครั้งเราก็ทำในสิ่งที่เราอยากทำ ทำไปตามใจตัวเอง โดยที่ไม่ได้คิดถึงเค้าคนนั้นเลยว่า เค้าจะรู้สึกอย่างไร

บางครั้งเราก็นิ่งซะจนเค้าไม่รู้เลยว่าเราต้องการสิ่งใดกันแน่

บางครั้งเค้าก็จนปัญญาไปกับเรา เพราะเราดื้อกับเค้ามากเหลือเกิน

บางครั้งเราก็นิสัยเสียจนเค้าทนไม่ได้อีกแล้ว

บางครั้งเราก็เห็นแก่ตัวเกินไป จนทำให้เค้าหมดความอดทนกับเรา

บางครั้งเค้าก็เป็นทุกอย่างให้เรา จนเราคิดว่า ทุกสิ่งที่เราได้รับมันมากมายเหลือเกิน

บางครั้งเค้าก็ต้องมาเป็นเดือดเป็นร้อนเพราะเรา ยามที่ไม่สบายก็มาคอยดูแล เป็นห่วง ทั้งๆที่ปากบอกไม่ใช่

บางครั้งเค้าก็อยากเข้ามาใกล้เรา แต่เค้าก็ต้องป้องกันตัวเองเพื่อไม่ให้ตัวเองต้องเจ็บอีก

บางครั้งเราอาจจะบอกคำนี้กับเค้าว่า  เราขอโทษนะ

 

เขียนให้คนบางคนด้วยใจจริง.....เนท