ไปอ่านหนังสือเล่มนึงแล้วเจอเรื่องที่น่าฟัง น่าคิด อยากให้เพื่อนๆได้สัมฟัสกับมันด้วยอ่ะ  ลองอ่านดูนะ

 

 

มนุษย์เรามีการเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา  แต่ก็มีเหมือนกัน  ที่คิดว่าตัวเองเป็นเต่า

ไม่อยากขยับเขยื้อนตัวเองไปไหน  ด้วยเหตุผลสำคัญคือ "ไม่กล้า"

 

หลายคนเลยไม่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำสักที  เพราะไม่กล้าตัดสินใจ

ไม่กล้าผชิญกับการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดในชีวิต

ฉันมองเห็นว่า ...  ความเปลี่ยนแปลง  คือสิ่งเดียวที่บอกให้รู้ว่าเรากำลังเคลื่อนไหว

 

ยังไม่ตายไปจากโลกใบนี้

 

มีหลายคนไม่พอใจในงานที่ตัวเองทำอยู่  แต่ไม่กล้าเดินออกมา  เพราะกลัวว่าสิ่งที่พบเจอข้างหน้าจะแย่กว่านี้

ทำไมเราชอบคิดว่าตัวเองต้องซวย  ฉันเชื่ออย่างหนึ่งว่า ... สวรรค์มีรางวัลสำหรับผู้กล้าและมักลงโทษคนอ่อนแอ

 

ที่แย่ก็จะรู้สึกแย่ลงไปเรื่อนๆ ทั้งๆ ที่ยังอยู่ตรงจุดเดิม

ไม่มีใครรู้หรอกนะว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับเรา  แต่ฉันชอบให้ชีวิตตัวเองมีเรื่องราวบ้าง  ไม่ว่าร้ายหรือดี

ดีกว่าปล่อยชีวิตไปวันๆ โดยนึกเรื่องคุยไม่ออกสักเรื่อง  เพราะมันเหมือนเดิมทุกวัน

 

มันจะบั่นทอนความสุขของเธอไปเรื่อยๆ  ที "ความรัก" ที่ใครต่อใครบอกว่า  มันจะมีทุกข์ตามมาเสมอ

ทุกคนยังกล้าที่จะเผชิญกับมัน  เรียกร้องที่จะสัมฟัสมัน  แล้วชีวิตเราทั้งชีวิต..จะปล่อยให้มันหยุดนิ่ง

มีเพียงลมหายใจที่ทำให้รู้ว่ายังมีชีวิตอยู่..แค่นั้นหรือ ???

 

จะเจออะไรมันก็ต้องเจอ  เพราะถ้าไม่ผ่านมันมาบ้าง  จะรู้ได้ไงว่าเรากำลังเดินอยู่

 

จาก Life  Lotion จ้า...